Informację o śmierci artysty potwierdził w mediach społecznościowych jego syn. „Żegnaj, tato” – napisał we wpisie opublikowanym w serwisie Instagram Olaf Lubaszenko.
Zmarł Edward Linde-Lubaszenko
Edward Ryszard Linde-Lubaszenko urodził się 23 sierpnia 1939 w Białymstoku. Będąc młodym człowiekiem, planował zostać lekarzem – po maturze w 1956 studiował przez trzy lata we wrocławskiej Akademii Medycznej. Dzięki działalności w studenckim Teatrze Kalambur, zafascynował się jednak aktorstwem.
W 1961 r. Edward Ryszard Linde-Lubaszenko zdobył II nagrodę w kategorii akademickiej VIII Ogólnopolskiego Konkursu Recytatorskiego w Gdańsku, a w 1962 – I nagrodę I Ogólnopolskiego Studenckiego Konkursu Piosenkarzy ex aequo z Marianem Kawskim. W latach 1963–1964 występował zaś w Teatrze Dramatycznym, m.in. jako Joe Blessing w „Autobusie do Montany” W. Inge’a oraz dowódca patrolu w „Popiołach” J. Broszkiewicza. W 1963 zdał egzamin aktorski, a w 1977 ukończył studia na Wydziale Reżyserii Dramatu PWST w Krakowie.
Czytaj więcej
Nieostrożne wypowiedzi na tematy żydowskie mogły Edwarda Linde-Lubaszenkę kosztować karierę. Postarali się o to zazdrośni koledzy. Jednak ku zdumie...
Linde-Lubaszenko na ekranie zadebiutował w roli dziennikarza w dramacie psychologicznym Kazimierza Kutza „Ktokolwiek wie…” (1966).
Wybitny aktor, związany z krakowską sceną, w Starym Teatrze im. Heleny Modrzejewskiej zaangażowany był m.in. w inscenizacje Konrada Swinarskiego, takie jak „Dziady” (1973) czy „Wyzwolenie” (1974). Występował także u boku Anny Polony w spektaklu „Książę Niezłomny”.
Dużą popularność zapewniła mu późniejsza rola doktora Romana Bognara w medycznym serialu telewizyjnym Andrzeja Titkowa „Układ krążenia” (1977–1978).
Przełomowe w karierze scenicznej aktora były jego role we Wrocławskim Teatrze Współczesnym (1967–1973), gdzie zagrał między innymi główne role w spektaklach „Stara kobieta wysiaduje” (1969) i „Paternoster” (1970). W latach 1973–2004 Edward Ryszard Linde-Lubaszenko był natomiast związany ze Starym Teatrem im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie.
Aktor znany był także z wielu ról w popularnych produkcjach filmowych, takich jak „Chłopaki nie płaczą”, „Poranek kojota”, „Sztos” czy „Psy”.
Aktor był też rektorem Wyższej Szkoły Komunikowania i Mediów Społecznych im. Jerzego Giedroycia w Warszawie. Przed wyborami parlamentarnymi w 2001 był członkiem wyborczego komitetu honorowego Unii Wolności.
Przez wiele lat związany był również z Narodowym Starym Teatrem w Krakowie, gdzie w ubiegłym roku pożegnał się ze sceną. Jego ostatnią rolą był Stańczyk w głośnej adaptacji „Wesela” w reżyserii Jana Klaty, zagrany na gościnnych występach w Teatrze Narodowym w Warszawie.
Linde-Lubaszenko należał do najbardziej rozpoznawalnych polskich aktorów. W 2025 r. odznaczono go Złotym Krzyżem Gloria Artis.
